fbpx

Illustratie van de structuur van water gemaakt door waterstofverbindingen

De structuur van water

  • Het water onder de vorm van vloeistof wordt gestructureerd door zich via waterstofverbindingen tot een driedimensionaal netwerk van microclusters bestaande uit water van 2 tot 15 watermoleculen die zich elke picosecond te reorganiseren! De structuur van water is dus samengesteld uit verschillende vormen van kortstondige associaties, maar statistisch duurzaam! Deze watermicroclusters produceren dynamische veelhoekige vormen, afhankelijk van de energie die er doorheen gaat en hun minerale samenstelling (= geïoniseerde zouten, voornamelijk calcium); de meest natuurlijke, gezonde en stabiele vorm van water is de hexagonale vorm (6 H2O-moleculen) volgens Dr. Mu Shik Jhon!
  • Deze microclusters van vloeibaar water zullen via waterstofverbindingen (= macroclusters) macrostructuren van +/- 1.400 watermoleculen creëren. Het is op deze schaal dat we de domeinen van fasecoherentie zouden vinden die zouden bestaan ​​uit 10 tot 30 miljoen watermoleculen (volgens Prof. M. Henry) die met dezelfde frequentie zouden oscilleren (in synchroniciteit) en die ze zouden uitzenden “informatie” naar ons DNA en eiwitten die cellulaire communicatie mogelijk zouden maken en zelfs deze universele informatie naar ons bewustzijn zouden verzenden! Water is een interface tussen energie en materie. “Energie codeert, water decodeert, mensen coderen”! 
  • In vaste toestand (sneeuw, kristallen) kunnen natuurlijke waterclusters tot een paar honderd watermoleculen bevatten (-> +/- 600 H2O-moleculen; bron Thomas Zeuch van het Institut für Physikalische Chemie in Göttingen, Duitsland, analyse van vibrationele spectroscopie) vaak georganiseerd rond een zeshoekig hartvormig centrum omringd door 6 boomstructuren gestructureerd in meerdere fractals (symmetrische en overtollige bovenbouw), regelmatig en harmonieus. 

“Niets gaat verloren, niets wordt gecreëerd, alles wordt getransformeerd “Antoine Lavoisier 

Meer hierover:

De herstructurering van water omvat BEWEGINGEN en MAGNETISME.​

De herstructurering van het water komt met versterkte bewegingen en magnetisme gegenereerd door de Biodynamizer®. 

Deze moleculaire structuur van water is een interface, een “informatielezer” en een “zender” van de natuurlijke energie (inclusief de energie van het kwantumvacuüm) die ons omringt.

Er is een sterke interactie van energie (= wederzijdse en versterkte overdracht van energie), tussen de kinetische energie van een wervelende stroom (= vortex) en het magnetische veld uitgezonden door permanente magneten; de lijnen van de wervels zijn lijnen van hydrodynamische kracht. Het potentieel van elektromagnetische kracht zal evenredig zijn met het potentieel van de wervelsnelheden en de kracht van de permanente magneten! De combinatie van deze 2 krachten zal het water herstructureren.

De structuur van gedynamiseerd water

Natuurlijk water is water dat moleculair gestructureerd is. Deze structurering is mogelijk dankzij het feit dat het watermolecuul een dipool is (er is een potentiaalverschil tussen het zuurstofatoom (negatieve lading) en het waterstofatoom (positieve lading) waardoor waterstofverbindingen (of niet-covalente bindingen) tussen water mogelijk zijn, moleculen die gevormd worden via hun elektronen (= golven & bloedlichaampjes). Deze moleculaire bindingen worden niet alleen gemaakt tussen watermoleculen maar ook tussen deze watermoleculen en andere moleculen (oploskracht van water) Deze bindingen vertegenwoordigen de structuur van water dat clusters vormt ( aggregaten) van moleculen gestructureerd in dynamische veelhoekige vormen die verschillen naargelang de energie die er doorheen gaat. Deze ketens van watermoleculen reorganiseren elke picoseconde! De structuur van water is dus samengesteld uit verschillende vormen van kortstondige associaties, maar zijn statistisch duurzaam!

De structurering van water lijkt dus beïnvloed te worden door de energie waaraan het wordt blootgesteld. Dit wordt enerzijds teruggevonden in de geïoniseerde zouten die aanwezig zijn in het water (of zijn mineralen) en anderzijds in de natuur (of elektromagnetische, magnetische, zwaartekrachtsenergie, enz.) die het omringt.

Het lijkt er ook op dat gedynamiseerd water, water is dat meestal een hexagonale structuur heeft (wanneer waargenomen in de vorm van een kristal) vergelijkbaar met die van natuurlijk water dat spontaan uit zijn bron ontspringt. De hexagonale geometrische structuur van water lijkt de meest consistente moleculaire vorm ervan te zijn. Deze zeshoekige structuur zou het mogelijk maken om energiefrequenties (= informatie) die er doorheen gaan (en die uit onze omgeving komen) te vangen, te decoderen en door te sturen en die zouden een rol spelen in cellulaire communicatie en dus in het leven! (zie in dit verband de werken van Mu Shik Jon, Emilio Del Giudice, Jacques Benveniste, Marc Henry en Luc Montagnier). De structuur van water is een onderling verbonden vloeistofnetwerk dat een vector van informatie is en een codelezer die de overdracht en interpretatie van bio-elektrische signalen tussen cellen mogelijk zou maken. De structuur van water is een onderling verbonden vloeistofnetwerk dat een vector van informatie is en een codelezer die de overdracht en interpretatie van bio-elektrische signalen tussen cellen mogelijk zou maken.

 

Bovendien nemen watermoleculen een chirale (spiegel) spiraalvormige structuur aan vanwege hun interactie met de spiraalstructuur van DNA; Een verandering in de moleculaire structuur van water (via zijn min of meer sterke waterstofbruggen) aanwezig rond het DNA-molecuul, kan leiden tot veranderingen in de structuur en werking van DNA! Bron: Steven A. Corcelli – Afdeling Scheikunde en Biochemie, Universiteit van Notre Dame, Notre Dame, Indiana, Verenigde Staten 2017 

Niets gaat verloren, niets wordt gecreëerd, alles wordt getransformeerd” Antoine Lavoisier

Menu