Verwijdering van mineralen dankzij herstructuratie

Om ervoor te zorgen dat water goed is voor de gezondheid, moet het eerst worden gefilterd (verwijderen van verontreinigende stoffen) maar vooral de mineralen behouden omdat ze de natuurlijke synergie bevatten van volledig gemetaboliseerde sporenelementen. Droge resten in water zijn samengesteld uit: 

    • Mineralen die absorbeerbaar zijn door het lichaam (tussen 5% en 25% anorganische mineralen) inclusief sporenelementen
    • Mineralen die niet door het lichaam kunnen worden gemetaboliseerd (tussen 95% en 75% van de anorganische mineralen) 
    • De Bioelektronica-analyse (koud water), de analyse van waterkristallen (koud water) en de analyse inzake de behandeling van kalksteen (verwarmd water), lijken te bevestigen dat de dynamisatie van water de ionische vorm van anorganische mineralen (d.w.z. elektrisch geladen ionen) aanwezig in water transformeert in colloïdale vorm (d.w.z. elektrisch neutrale ionen waarvan de structuur en grootte veranderen). Wat betreft de anorganische mineralen aanwezig in gedynamiseerd water kunnen we op basis van deze analyses dus bepalen dat:
      • Hun structuur en grootte veranderen, omdat we waarnemen dat de kristallijne structuur van deze anorganische mineralen meer gefragmenteerd/verpulverd is in gedynamiseerd water dat eerder in oplossing is dan in suspensie in water. De grootte van de mineralen in het gedynamiseerd water is kleiner en zou ongeveer 10 – 1.000 nm moeten bedragen.
      • Hun (elektrische) lading zou moeten veranderen, omdat ze omgeven zijn door water dat door dynamisatie reducerend (coherent) is geworden (dynamisatie wijzigt de elektronische activiteit in het water -> het aandeel beschikbare elektronen neemt toe), waardoor mineralen meer elektrisch neutraal zouden moeten worden,
      • Als hun lading op deze manier verandert, moeten ze van een ionische vorm (elektrisch geladen ion) naar een colloïdale vorm (elektrisch neutraal ion) veranderen. Wetende dat een colloïde niet of heel weinig door een membraan diffundeert, en in het bijzonder door de darmen (waarvan de waterdichte wand alleen ionen één voor één door specifieke deuren laat gaan die niet bedoeld zijn voor colloïden, behalve wanneer ze echt heel klein zijn, ongeveer 10 – 50 nm), moeten deze voornamelijk in de darm blijven en worden eerder via de stoelgang dan via de nier-urine geëvacueerd!
intestins

Belang van mineralen in drinkwater

  • Natuurlijk water bevat anorganische minerale zouten, voornamelijk calcium en magnesium (+/- 80%). Deze mineralen kunnen gedeeltelijk door het lichaam worden gemetaboliseerd (darmabsorptie). Studies over dit onderwerp schatten dit assimilatiepercentage tussen 5% en 25%!
  • De mineralen in natuurlijk water nemen tussen 20% en 50% deel aan de Aanbevolen VoedingsInname (AVI) van calcium en magnesium* voor één persoon (voor een volwassene M/V: calciumbehoefte +/- 900 mg/d, in magnesium +/- 400 mg/d)! Calcium en magnesium zijn daarom nuttig voor de gezondheid. Calcium neemt inderdaad deel aan de gezondheid van de beenderen, heeft een gunstige rol bij hypertensie, cardiovasculaire ongevallen en darmkanker. Magnesium is betrokken bij de activering van meer dan 300 enzymatische systemen, bestrijdt vermoeidheid, diabetes en coronaire hartfalen evenals osteoporose … Wetende dat de gemiddelde bevolking een gemiddeld calciumtekort heeft van +/- 40% (gemiddelde voedingsbehoeften) en zelfs 70% voor magnesium, blijkt het ons essentieel om water te drinken met een mineraalgehalte rond de +/- 400 tot 500 mg/L! * Afhankelijk van het mineraalgehalte van het water en de leeftijd van de betrokken personen, Bron: Studie over de opname van calcium en magnesium in natuurlijk mineraalwater, Patrice Fardellone, CHU Amiens, Université Picardie Jules-Verne, 2015 ; “De minerale elementen die aanwezig zijn in leidingwater, door deel te nemen aan de dagelijkse inname van mineralen die nodig zijn voor het goed functioneren van het lichaam, spelen een duidelijke gunstige rol in de gezondheid. Calcium in water kan ook een rol spelen bij de bescherming tegen hart- en vaatziekten. De rol van calcium bij de eliminatie van vetten en de regulatie van cholesterol in het bloed wordt ook erkend” (bron Ministerie van Volksgezondheid Frankrijk 2006).
  • De WHO (Wereldgezondheidsorganisatie) spreekt van een “optimum” onder de 1.000 mg/liter.
  • De Hoge Raad voor Openbare Hygiëne van Frankrijk stelt in zijn decreten van 1990 en 1995 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water de hoeveelheid droge residuen, na droging bij 180°C, vast op maximaal 1.500 mg/liter.
  • Het is ook belangrijk om calcium-magnesium (bestanddelen van kalk) in het water te hebben vanwege de rondere en zachtere smaak van water met minerale zouten.