Biofotonische analyse van Dynamiseerd water

Onderzoeker: Dhr. Olivier Salières, Elektronisch Ingenieur (ENSICA). Analyse uitgevoerd door het ENERLAB-laboratorium in Nice, Frankrijk, op 4 november 2025, herlezen door een wetenschappelijke peer reviewcommissie van de University of South Florida. Artikel gepubliceerd in het South Florida Journal of Development in november 2025.

In februari 2026 werden nieuwe metingen verricht op bergwater en menselijk bloed en plasma in het golflengtespectrum van 200 nm tot 1000 nm.

Meetinstrumenten:

Een zeer gevoelige Berthold Lumat LB 9508 luminometer (die lichtintensiteiten onder 10⁻¹⁶ W/cm² detecteert!) meet de lichtintensiteit (bioluminescentiereacties) in de spectrale bandbreedte van 380-630 nm (zichtbaar licht). Een fotomultiplicatorbuis (PMT) wordt gebruikt om het licht te versterken (de luminometer kan het licht van een kaars detecteren vanaf een afstand van 300 km!). Licht kan worden gekwantificeerd en de intensiteit ervan kan worden uitgedrukt als het aantal fotonen omgezet in RLU (Relative Light Units = Biofotonen), d.w.z. het aantal fotonen dat per seconde per cm² wordt uitgezonden. De luminometer wordt aangestuurd door ICE-software. Er werden 11 onafhankelijke metingen voor elk monster uitgevoerd om statistisch significante reproduceerbaarheid te garanderen.

Aanvullende metingen van biofotonen die uitzenden in de spectraalband van 435-500 nm (met behulp van een Schott BG-7-filter) om het blauwgroene gamma te filteren die een invloed heeft op de mitochondriën.

Resultaten van de biofotonische analyse van Dynamiseerd water

1) Dynamiseerd leidingwater zendt aanzienlijk meer luminescentie uit in de vorm van fotonen (440 RLU/seconde/cm2) dan andere gemeten watersoorten (16 RLU voor leidingwater, 45 RLU voor mineraalwater in flessen, 47 RLU voor water uit een omgekeerde osmosefilter).; Zie in dit verband ook onze EPA (Elektrofotonische Analyse) en de elektrofotonische expertise van Prof. M. Henry.

Het licht dat wordt gemeten in gedynamiseerd water (en bergwater) wordt beschreven als fotonisch licht. Dit licht wordt overgedragen aan biologische organismen, waaronder mensen, dieren en planten, wat resulteert in een toename van hun biofotonische straling. Biofotonen worden van nature geproduceerd door alle biologische organismen, maar kunnen worden versterkt door de fotonische straling die aanwezig is in gedynamiseerd water of bergwater (UPE: Ultrazwakke Fotonemissies). Deze biofotonen weerspiegelen de index van cellulaire vitaliteit en de algehele gezondheid van biologische organismen.

2) Opsplitsing van licht in gebiodynamiseerd water en persistentie in de duur (> 24H00) :

1. 380-630 nm: 100% > 24H00: 86% (-14%: 346 RLU -> 298 RLU)
2. 300-400 nm: 35% > 24H00: 79% (-21%: 121 RLU -> 96 RLU)
3. 400-500 nm: 38% > 24H00: 84% (-16%: 131 RLU -> 110 RLU)
4. 500-600nm: 25% > 24H00: 100% (-0%: 86 RLU -> 87 RLU)

Zie in dit verband de verschuivingen in energieamplitude naar specifieke frequentie gamma’s in spectrometrie (Bioscope) en de duur van het ontstapelen van rode bloedcellen

3) Metabolische functies van licht in biodynamiseerd water, geïnduceerd in het metabolisme door de stimulatie van dit licht op de biochemische signaalprocessen van het lichaam. Deze functies zijn afhankelijk van de verschillende golflengten van het licht dat door de filters wordt opgesplitst:

1. 300-400 nm (violet-blauw): mitochondriale functie (dit zijn de energiecentrales van onze cellen) & weefselherstelprocessen
2. 400-500 nm (blauw-cyaan): redox & mitochondriale homeostase
3. 500-600 nm (groen-geel-oranje): coherente fotonische stimulatie van het cellulaire metabolisme

Opmerking: 98% van het door de filters opgesplitst licht werd gereconstitueerd, wat de relevantie van het protocol bewijst en de consistentie van de verkregen metingen valideert.

Wat betreft het redoxpotentiaal, zie bio-elektronische analyse.

Resultaten van de biofotonische analyse van gekiemde zaden

4) Er bestaat een correlatie tussen het energieniveau (biofotonen) dat wordt waargenomen in gedynamiseerd water en dat in ontkiemde zaden: ontkiemde zaden die met gedynamiseerd water zijn bewaterd, zenden meer dan 4 keer zoveel biofotonen uit (RLU-metingen op 2 x 6 kiemapparaten, 50 ontkiemde zaden) als zaden die met kraanwater of andere soorten water (flessenwater, water uit een omgekeerde osmosefilter) zijn bewaterd. Dit toont aan dat de energetische kwaliteit van het gedynamiseerd water wordt overgedragen op levende organismen. Het suggereert ook dat de biofotonische uitstraling van de eigen biochemische activiteit van het zaad wordt aangevuld en versterkt door de biofotonische emissie van dynamiseerd water.

Dit zorgt voor een hogere functionele vitaliteit in de biologische processen van de plant.

Zie in dit verband ook onze observatie over gekiemde zaden.

Ontkiemde zaden bewaterd met gedynamiseerd kraanwater              Ontkiemde zaden bewaterd met kraanwater

Oorsprong van lichtenergie in Dynamiseerd water

Analyses uitgevoerd door het ENERLAB-laboratorium in Nice, Frankrijk op 17 juni 2026

• +/- 50% van het licht dat door de luminometer in dynamiseerd water wordt gedetecteerd, is rechtstreeks afkomstig van de Biodynamizer dankzij zijn hydrodynamische principes (kinetische energie van de wervelingen, magnetische energie van de permanente magneten en fotonische resonanties van de Ohmère-fles): 189 RLU’s “nacht“, zonder omgevingslicht, op een totaal van 389 RLU’s “dag“. Zonlicht levert 200 bijkomende RLU’s (zie infographic).
• De resterende 50% van het gedetecteerde licht wordt toegevoegd door de omgeving, met name door foto-excitatie van zonlicht, maar deze energie is indirect afkomstig van de Biodynamizer. Deze energie kan alleen door het water worden geabsorbeerd als het vooraf door de Biodynamizer is dynamiseerd, aangezien niet- dynamiseerd leidingwater vrijwel geen licht weerhoudt (16 RLU’s). De overwogen causale hypothesen zijn de volgende: een toename van de opgeloste zuurstof, de nanobubbels, de interfacelading, redoxstatus en coherentiedomeinen in het water, evenals de herstructurering van de waterstofbruggen.
• De hoeveelheid licht die in dynamiseerd water wordt gedetecteerd (389 RLU) is vergelijkbaar met die van bergwater (330 RLU).
• De golflengten van het licht in dynamiseerd water vibreren voor 96% binnen het spectrum van 400-500 nm, vergelijkbaar met die van bergwater.

Vergelijkende spectrale analyse tussen Dynamiseerd water >< Bergwater

5) Biodynamiseerd straalt + 25% meer energie uit >< Bergwater

6) Gedynamiseerd water en bergwater behouden hun lichtenergie maximaal 5 dagen in een fles!

7) Spectraal profiel van de 2 waters

• Bergwater vertoont een specifiek spectraalprofiel dat wordt gedomineerd door het ultraviolette spectrum:
  • 200-300 nm: 33 RLU >< 0 RLU voor gedynamiseerd water
  • 300-400 nm: 33% emissie >< 25% voor gedynamiseerd water
• Biodynamiseerd water onderscheidt zich door een herverdeling van fotonische emissie naar het zichtbare spectrum:
  • 400-500 nm: 55% >< 49% voor bergwater
  • 500-600 nm: 19% >< 7% voor bergwater

Resultaten van biofotonische + zeta-potentiaalanalyse van bloed + plasma

• Personen die gedurende 3 dagen 2 soorten waters dronken (kraanwater – Biodynamiseerd kraanwater) : Biodynamiseerd water 1H30 tot < monsters > 1 uur = metingen

 

• Resultaten Bloed:
  • Het bloed van personen die Biodynamiseerd water dronken, vertoonde +61% meer bioluminescentie tegenover bloed na het drinken van >< “kraanwater”.
  • Interpretatie van de waargenomen spectrale banden:
    • ↘ oxidatieve stress
    • ↘ redoxpotentieel
    • ↗ van antioxidantregulatie

 

• Resultaten Plasma:
  • Plasma bestaat voor ongeveer 90% uit water en voor ongeveer 10% uit eiwitten, minerale zouten, metabolische afvalstoffen, enz.
  • Personen die gedurende 3 dagen 2 soorten water dronken (kraanwater – Biodynamiseerd kraanwater) : Biodynamiseerd water 1H30 tot < monsters > 1 uur = metingen
  • Resultaten: Het plasma van personen die Biodynamiseerd water dronken, vertoonde +43% meer plasma-bioluminescentie.

Samenvatting van de Biofotonische analyse

Wat betreft de gevolgen van een verhoogd zeta-potentiaal en biofotonen in het bloed, zie onze analyse over het ontstapelen van rode bloedcellen.

Oorsprong van (bio)fotonen

De lichtdeeltjes zijn afkomstig van:

A) biologische organismen: Biofotonen zijn biologische lichtsignalen die spontaan worden uitgezonden door biologische organismen (plant, dier of mens) en die hun cellulaire vitaliteit en algehele gezondheid weerspiegelen. Hun emissiebron bevindt zich in:

1. Mitochondriën (organellen die verantwoordelijk zijn voor de omzetting van metabolische energie)
2. DNA (een molecuul in de chromosomen van onze celkernen), dat fungeert als een soort elektromagnetische antenne die energie uit de omgeving opvangt en deze vervolgens weer uitstraalt nadat deze coherent en gestructureerd is gecodeerd (door de nucleotidesequenties van DNA (A, T, G, C)), via biofotonen in het organisme. Biofotonen zijn daarom vectoren van biologische elektromagnetische energie tussen de cellen van het menselijk lichaam.

B) Vanuit de omgeving: Fotonen zijn lichtsignalen afkomstig van de energie in onze directe omgeving (zonlicht, UV, IR, scalaire energie, het universum, enz.) die we door biodynamische waterbehandeling beter kunnen opvangen, opslaan en verwerken.

Dynamisatie genereert kinetische (wervel) en magnetische (permanente magneten) energie in het water, terwijl tegelijkertijd minerale frequenties en fotonische resonanties worden overgedragen. Dit maakt het mogelijk het water te “herstructureren” en te “energiseren“:

1. “Herstructureren“ in termen van zijn waterstofbruggen, dankzij de dipolaire eigenschappen van water. Hun geometrie organiseert zich vervolgens in symmetrische en harmonieuze fractalen. Deze moleculaire herstructurering van water zou de energie van de omgeving die erdoorheen stroomt in staat moeten stellen om synchroon te oscilleren en te resoneren binnen kwantumcoherentiedomeinen, waardoor frequenties, die kunnen worden beschreven als informatie, naar de cellen worden overgedragen.
2. “Energiseren”  betekent dat de magnetisatie van water de elektronen van de watermoleculen exciteert, die vervolgens fotonen absorberen. Door deze excitatie bewegen ze naar een hogere energiebaan (verder van de kern), gevolgd door een de-excitatiefase naar een lagere energiebaan, oftewel een lagere elektronenschil (dichter bij de atoomkern). Daarbij komt fotonische energie vrij (energiequantums), evenredig met het energieverschil tussen deze twee niveaus (het Zeeman-effect).